De laatste berichten

Vrijheid lijkt in Nederland vanzelfsprekend, maar in werkelijkheid staat zij steeds vaker onder druk. Niet alleen door geopolitieke spanningen en internationale machtsverschuivingen, maar ook door groeiende onzekerheid in het dagelijks leven. Wanneer wonen onbereikbaar wordt, werk minder zekerheid biedt en vertrouwen in systemen afneemt, raakt dat niet alleen onze economie, maar ook ons gevoel van vrijheid, verbondenheid en welzijn.

Na een periode van stilte laten de verenigde vooruitdenkers en wetenschappers van Geluk Centraal weer van zich horen. Die stilte was bewust en noodzakelijk. Niet omdat er niets te zeggen was, maar juist omdat er te veel speelde om direct op te reageren. Wij hebben gekeken, geluisterd en gewogen. Naar de richting waarin de wereld zich beweegt en naar de eerste contouren van het nieuwe kabinet onder leiding van Rob Jetten. Want wie richting wil geven, moet eerst begrijpen wat er werkelijk gaande is.

Allereerst wens ik iedereen een gezond, maar vooral gelukkig 2026. Op de eerste dag van het jaar kopt de NOS: ‘We moeten af van het toeslagensysteem, maar hoe dat kan is nog de vraag’. Die vraag verbaast mij, omdat ik hier al jaren over schrijf en publiceer in diverse media. Het huidige stelsel van toeslagen, uitkeringen en fiscale regelingen is onhoudbaar geworden: complex, onvoorspelbaar en voor veel mensen volstrekt onbegrijpelijk.

Wat zich de afgelopen dagen heeft afgespeeld rond abortusklinieken raakt mij, omdat het laat zien hoe snel morele helderheid kan verdwijnen wanneer politieke calculatie de overhand krijgt. Feit is dat demissionair minister Mona Keijzer van de BBB haar zin heeft gekregen. Dankzij haar ingrijpen is het voorstel om wettelijke bufferzones rond abortusklinieken in te voeren van tafel gehaald.

Voor modulaire en industriële woningbouw ziet ondernemer en vooruitdenker Wim-Heerke Spronk voornamelijk kansen in Duitsland. Die overtuiging is niet ontstaan uit theorie of modewoorden, maar uit jarenlange ervaring in en rondom de woningbouw, in fabrieken, op bouwplaatsen en aan bestuurlijke tafels. “Wat ik zie, is een groeiende kloof tussen wat technisch en industrieel mogelijk is en wat het Nederlandse systeem toestaat. En die kloof wordt helaas met de dag groter”, aldus Spronk.

We voeren in Nederland graag het debat dat doet alsof ‘instroom’ het probleem is, terwijl de echte werkelijkheid elders ligt. In een eerder door ons gepubliceerd artikel ‘de mythe van de asielcrisis’ wordt het scherp neergezet. Wat wij hier ervaren is vooral een opvangcrisis, veroorzaakt door beleid dat wisselt tussen paniek, symboliek en bestuurlijke stilstand. Dat is precies waar het wringt. We behandelen mensen alsof ze een dossier zijn dat je kunt parkeren, terwijl de wereld door oorlogen, instortende staten en klimaatdruk steeds meer mensen in beweging zet. En ondertussen laten we in AZC’s talenten wachten, soms jarenlang, terwijl bedrijven en publieke diensten overal schreeuwen om personeel. Dat is niet alleen onmenselijk. Het is ook dom beleid.