Laatste berichten Algemeen

Het wemelt van goede ideeën en initiatieven in de langdurige zorg. Hoe het beter en efficiënter kan. Prachtige kleinschalige woonconcepten, innovatieve loketten waar men terecht kan voor hulp, levensloopzorg enz. Ideeën en initiatieven met de potentie om het leven van veel mensen wezenlijk te verbeteren. De kennis en betrokkenheid van ontwikkelaars is groot, hun kansen helaas niet. Er is een groot probleem: aan het eind van de pijpleiding, waar alle goede intenties samenkomen, zit een verstopping. En, tot overmaat van ramp, wordt er niet gewerkt aan een structurele oplossing van de verstopping. Af en toe vinden er kleine reparaties plaats maar de leiding heeft zijn beste tijd gehad en vraagt om vervanging. De zorg loopt vast.

“Geweldig toch!” was de reactie van de man, die de militaire colonne van pantservoertuigen stond te spotten in zijn stad. Zijn ogen straalden en hij vervolgde: “Oefening baart kunst.” Op het journaal werd verslag gedaan van een landelijke legeroefening. De soldaten verplaatsten zich met hun reuzevoertuigen van verzamelgebied naar inzetgebied, waar het schieten wordt getraind. Alles ter voorbereiding op de toekomst en het garanderen van onze veiligheid.

“We hebben recht op een gezond leven”, zoals collega vooruitdenker Wim-Heerke Spronk onlangs schreef op LinkedIn. Ik heb Ernährung, Meine Quintessenz gelezen, van prof. dr. Andreas Michalsen. Dat gaat over de essentie van gezonde voeding. Hippocrates zei al:  “Laat uw voedsel uw medicijn zijn en uw medicijn uw voedsel”. Gezond leven begint bij gezond eten. En gezond eten begint met kennis.

Wij, de verenigde vooruitdenkers en wetenschappers van Geluk Centraal, geloven dat een fatsoenlijke samenleving niet slechts een ideaal is, maar een fundament waaraan we nu moeten bouwen. In de aanloop naar de verkiezingen roepen wij op tot een herwaardering van waarden die te lang op de achtergrond zijn geraakt: gelijkheid, gezondheid, groen en gedrag. Deze vier pijlers vormen de ruggengraat van onze visie, ze zijn onlosmakelijk verbonden met geluk en welzijn.

Met grote ergernis, zorg en diepe afschuw heb ik gekeken naar wat zich vorige week in Den Haag heeft afgespeeld. Het rechtsextremistische geweld, de provocerende uitlatingen en het intimiderende gedrag van relschoppers zijn volstrekt onacceptabel. Demonstreren is een grondrecht en één van de belangrijkste fundamenten van onze democratie. Het geeft burgers de mogelijkheid om hun stem te laten horen, misstanden aan te kaarten en de politiek te dwingen om te luisteren. Maar datzelfde grondrecht kan nooit een vrijbrief zijn voor agressie tegen politie, hulpverleners, politici of voor vernieling van eigendommen. Wanneer protest omslaat in geweld, wordt niet alleen de rechtsstaat ondermijnd, maar ook het vertrouwen in het vreedzame gesprek dat een samenleving bijeenhoudt.

Democratie betekent dat burgers samen beslissen over de koers van hun samenleving. Toch eindigt dat democratische principe vaak bij de stembus. In ons werk, in de economie en zelfs in de publieke ruimte overheerst nog vaak ongelijkheid en hiërarchie. De Duitse filosofe Lisa Herzog pleit er daarom in haar boek The Democratic Marketplace voor om democratische waarden veel verder door te trekken: tot in de economie zelf.

In het hart van de missie van de verenigde vooruitdenkers staat één kracht centraal: geluk. Niet als oppervlakkige emotie of vluchtige staat van zijn, maar als een diepe, duurzame afstemming op de natuurlijke orde van het leven. In de echo van de woorden van Albert Einstein vinden we een krachtige bevestiging van deze koers. Zijn briljante geest doorgrondde het universum niet met alleen rationele denkkracht, maar met intuïtie, verwondering en een diep besef van verbondenheid, precies de elementen waar wij als vooruitdenkers en wetenschappers onze toekomst op bouwen.

Het huidige sociale en fiscale stelsel in Nederland is complex, duur en vaak ondoorzichtig. Mensen worstelen met toeslagen, uitkeringen en ingewikkelde regelingen, en krijgen het geld vaak niet op het moment dat ze het het hardst nodig hebben. Dit veroorzaakt stress, wantrouwen en onzekerheid, terwijl miljarden verloren gaan aan bureaucratie. Het is duidelijk dat het tijd is voor een fundamentele verandering.

Samen met de verenigde vooruitdenkers en wetenschappers van Geluk Centraal vragen we al jaren aandacht voor de schadelijke effecten van bestrijdingsmiddelen. Steeds opnieuw uiten we onze zorgen in artikelen en onderzoeken. Toch lijkt de urgentie in Den Haag en Brussel vaak te verdwijnen onder de druk van lobby’s en politieke belangen, met partijen als BBB en hun connecties met de zogeheten erfbetreders als boegbeeld van deze belangenstrijd. Wat ooit begon als losse rapporten en waarschuwingen groeit inmiddels uit tot een onweerlegbaar patroon: bestrijdingsmiddelen bedreigen niet alleen de natuur, maar ook de volksgezondheid.

Op 29 oktober 2025 kiest Nederland een nieuw parlement. Wat zou moeten beginnen als een open gesprek over de toekomst van ons land, dreigt opnieuw te ontaarden in een strijd om beeldvorming, identiteit en uitsluiting. De campagneaftrap van Geert Wilders was daar een schrijnend voorbeeld van: geen inhoudelijk programma, slechts een zorgvuldig gekozen beeld, eenvoudig te begrijpen, maar bedoeld om te verdelen. Het is een beeld dat niet verbindt, maar scheidt. Dat niet uitnodigt, maar verwijt. Niet luistert, maar beschuldigt. Wilders lijkt de kunst van framing meester: wie je positioneert als ‘wij’ en wie als ‘zij’ bepaalt het debat, maar het biedt geen antwoord op vragen over migratie, woningnood of sociale vervreemding.

“We moeten na een debat samen weer een biertje gaan drinken.” Volgens Frans Timmermans moeten politici dat weer gaan doen. Ook als ze geen politieke vrienden zijn. Misschien goed om dit ook voorafgaand aan een debat te gaan doen. Het biedt ontspanning en dat kan het politieke circuit wel gebruiken.

Op dagen als Bevrijdingsdag staan we stil bij de verworven vrijheden van onze samenleving. Maar laten we verder kijken dan alleen de afwezigheid van oorlog. Laten we vrijheid ook zien als de ruimte om te zijn wie je bent, te denken wat je wilt, je eigen pad te kiezen, zonder angst, zonder uitsluiting, zonder veroordeling. Dat is de vrijheid die we moeten koesteren én beschermen. Want alleen als we vrijheid beschouwen als een gedeeld goed, iets dat pas echt bestaat als het er voor iedereen is, dan geven we het door aan de generaties na ons. Dan maken we de woorden van de dichter Paul van Vliet waar: “Vrijheid is geen recht, het is een opdracht.”