Laatste berichten Werk

We voeren in Nederland graag het debat dat doet alsof ‘instroom’ het probleem is, terwijl de echte werkelijkheid elders ligt. In een eerder door ons gepubliceerd artikel ‘de mythe van de asielcrisis’ wordt het scherp neergezet. Wat wij hier ervaren is vooral een opvangcrisis, veroorzaakt door beleid dat wisselt tussen paniek, symboliek en bestuurlijke stilstand. Dat is precies waar het wringt. We behandelen mensen alsof ze een dossier zijn dat je kunt parkeren, terwijl de wereld door oorlogen, instortende staten en klimaatdruk steeds meer mensen in beweging zet. En ondertussen laten we in AZC’s talenten wachten, soms jarenlang, terwijl bedrijven en publieke diensten overal schreeuwen om personeel. Dat is niet alleen onmenselijk. Het is ook dom beleid.

Als je de letterlijke vertaling van economie en ecologie beschouwt, kom je op iets heel anders uit dan hoe we het in de volksmond gebruiken. Economie is de manier waarop we ons huishoudboekje beheren. Ecologie is de leer die nadenkt over hoe je dat het beste kunt doen.

Wat is dat toch dat steeds meer mensen spontaan stoppen met werken.

Ik voel dat drukke gedachten van mij afglijden, hoe snel de omgeving langs mij glijdt, hoe mooi de kleuren in het bos zijn. Mijn hoofd en lijf staan open, als een wapperend gewaad in de wind. Flarden van gedachten en ideeën zweven in de lucht. Ik probeer ze te vangen maar dat blijkt niet nodig, de stilte neemt het over.