Dit probleem duidt op een gebrek aan visie, verantwoordelijkheid en verouderde systemen. Nieuwe inzichten stroken niet altijd met traditionele oplossingen. Daarnaast ontbreekt het aan kennis en formele doorzetting, om daadwerkelijk verandering te realiseren. De overheid blijft bescheiden terughoudend, als het om de inhoud gaat.
Men laat het aan de wijde wereld van ontwikkelaars en aanbieders over. Deze situatie leidt tot een immense versnippering van zorg. Betrokkenen maar ook kenners van vernieuwing weten hoe dodelijk dit is voor alle partijen. Bovenal: mensen krijgen niet de ondersteuning waar ze recht op hebben.
De basis van ons bestaan is dat we goed voor elkaar zorgen. Soms is er meer nodig. Voor die zorg is de overheid verantwoordelijk. Toekomstbestendige zorg en een duidelijke koers om dit te realiseren. Er is echter geen erkende blauwdruk hiervoor. Er mist regie en durf om bestaande structuren en wetgeving tegen het licht te houden. Terwijl ontwikkelaars vechten om een plek in het zorglandschap, toont de politiek zich terughoudend. Dit leidt tot frustratie bij zorgverleners en degenen die ondersteuning nodig hebben.
Daarnaast is de politiek vaak geneigd om het probleem te verleggen. De hoge kosten van de zorg, worden als zondebok opgevoerd, er wordt gewezen op vermeende misstanden rond het persoonsgebonden budget (PGB) of de verantwoordelijkheid van gemeenten. Ook het tekort aan personeel wordt bij het minste of geringste, opgevoerd. Ja, dat is een probleem maar niet verantwoordelijk voor alles. Blame-game verdoezelt de noodzaak voor een fundamentele beoordeling van het zorgsysteem. De overheid als waarnemer is niet genoeg, actief deelnemen en inzetten op herziening is noodzakelijk.
“De zorg verdient een moreel kompas dat niet alleen draait om cijfers, maar om de kwaliteit van leven van ieder mens”
Wat we nodig hebben, is een krachtige samenwerking tussen politiek, zorgprofessionals en zorgvragers. Deze samenwerking is nodig om een relationele benadering van zorg te ontwikkelen, waarin de mens en zijn kwaliteit van leven centraal staan. Vervolgens kan de overheid de regie in handen nemen en een voortrekkersrol vervullen bij het vaststellen van een blauwdruk en implementatie hiervan.
Een toekomst vol hoop
Er is hoop als de overheid zich niet langer laat leiden door cijfers en angst voor verandering. Als men zich niet beperkt tot een zoektocht naar zondebokken. Investeer in veelbelovende ideeën en initiatieven die er al zijn. Sla de handen ineen met berokken partijen en neem de regie over om samen een nieuwe koers uit te zetten. Door het echte gesprek met betrokkenen, en vervangen van de oude leiding, wordt de verstopping verholpen. Dan is de weg vrij voor toekomstbestendige zorg. Het begint bij politieke wil om te veranderen, om te luisteren en om te handelen. Ik ben ervan overtuigd dat het ook weer deuren opent naar zorgmedewerkers. Laten we samen deze uitdaging aangaan en een zorgsysteem creëren dat recht doet aan iedereen.
